අ ප්‍ර සහ්‍ය, a. (සහ්‍ය endurable), unendurable, insufferable, intolerable, දරන්ටම බැරිවූ, අසහ්‍ය.

අ මද, අ මඳ, a. no little, sufficient, abundant, ස්වල්ප නොවන, මඳනොවන, බොහොම.

අ විචිය, n. (අ priv., වීචිය intermission), name of the lowest hell, where there is no intermission of suffering.

අ සහ්‍ය, a. intolerable, insufferable, ඉවසිය නො හැකිවූ.

අග්නි මාන්ද්‍යය, n. insufficiency of bile or appetite, indigestion, dyspepsia, අජීර්‍ණය.

අත මිට, n. hand and fist; fig. means of living, sufficiency, වත්කම.

අනු බන්ධය, n. attaching, සන්ධිකෙරීම; adjunct, concomitant, symptom; gram. affix, suffix, ප්‍රත්‍යය.

අපත් ප්‍රාප්ත, a. (අපත් loss), unfortunate, suffering loss or injury, විපතෙන් යුක්ත, විපත විඳින.

අපා දුක, n. suffering or punishment of hell, නිරයේ දුක.

අමු හොද්ද, n. raw soup or sauce, viz. uncooked or insufficiently cooked soup &c.

අලං, prefix, signifying beauty and sufficiency.

ආත්මාවලම්බන, ආත්මාශ්‍රය, ආත්ම සංරූඪ, a. self-confident, self-reliant, self-sufficient. E.S.

ඇත, ඇති, v. There is or are; there is or are enough, sufficit; used also as a verb aux.: with the present, to express the future; with the preterite, to express the perfect with diffidence; with the infinitive to express probability, as ඔහු යන්ට ඇත, He must have — has probably—gone.

ඇති පදම, n. sufficient degree or quantity.

ඇති පදමට, ad. sufficiently, enough.