අ මෘතාභිෂේකය, n. (අමෘත අභි:), sprinkling nectar, අමාදිය ඉසීම.

අක්ෂර ශාලාව, n. school, ඉස්කෝලය.

අකුරු මඩුව, n. shed where the alphabet or reading is taught, school, ඉස්කෝලය.

අග්‍ර සර, a. that goes before, preceding, පෙරටුව යන; advancing, ඉස්සරහට යන.

අභි ෂේකලත්, a. sprinkled, anointed, (දිය) ඉසි නලද, ආලේප ලැබූ.

ආ රෝග්‍ය ශාලාව, n. hospital, infirmary, ඉස්පිරිතාලය.

ආ සේචනය, n. (ආ on, සිච් to sprinkle), sprinkling, ඉසීම.

ආදි, ad. anciently, formerly; පූර්‍වයේදි, ඉස්සර.

ඉ, n. The fifth vowel of the alphabet; the third in Sanskrit, which has not the two preceding. Its sound is the fine sharp sound of i in pin; its non-initial form is (ි), called ඉස්පිල්ල head or top piece, placed above the consonant it vocalizes: as කි,මි පින්, ki, mi, pin.

ඉස, p. pl. of ඉසිනවා: having sprinkled.

ඉස, ඉසාව, n. E. for ඊර්‍ෂ්‍යාව: envy, jealousy.

ඉස්, n. pl. or a. of ඉස: head; head-.

ඉස් කබල, n. head-shell, viz. skull, cranium.

ඉස් කබල් සිවිය, ඉස් කබල් හම, n. pericranium, scalp, ඉසේහම.

ඉස් කර, n. head and neck, sp. in decapitation.