අ පරාජිත, a. unconquered, පරාජයනූණ; ep. of Siva and Vishnu. Bot.

අග රාජිනී, n. supreme queen, empress; pl. අග රාජිනීවර.

අට පිරිස, n. the eight retinues that attended Buddha, viz. military or royal persons, brahmayas, regents of planets, B. priests, Chāturmahārājika gods (the four imperial gods), the Tautisā gods, Māra deities and Brahma: ක්ෂත්‍රියයෝ or රජවරු, බ්‍රහ්මයෝ, ග්‍රහපතියෝ, ශ්‍රම ණයෝ, චාතුර්‍මහාරාජික දෙවිවරු, තව්තිසා දෙවි වරු, මාර දේවතාවරු, මහාබ්‍රහ්මයා. See each in its place.

අපරාජිත, see නිල්කටරොළු.

අෂ්ට පාරාජිකා, n. pl. B., the eight indelible sins of nuns.

කියඹ රාජිය, n. row of curls.

ගරුකපත්තිය, n. (·ආපත්තිය), great or serious sin (involving expulsion from the priesthood): see පාරාජිකා.

චාතුම්භා·රජිකය, n. (චතුර් four, මහාරජිකය what pertains to the demigods called මහා රාජිකායෝ), the first or lowest heaven, the residence of those demigods, who are regents of the four quarters of the world; the sky, අහස.

තුනු·කෙසුරුව‍, n. See වසාරාජිය.

ධ්‍රාජිය, n. whirlwind, gale, සුළිහුළඟ, සැරහුළඟ.

පරි·බ්‍රාජිකා, a. ascetic, තාපය.

පරි·බ්‍රාජිකාව, n. female ascetic, nun, තාපසී.

පරි·බ්‍රාජිකාවෝ, n. hon. ascetic, monk, තාපය උන්නාන්සේ.

පාරාජිකා, a. meriting expulsion; pert. to the four heinous offences which exclude from the priesthood and for which there is no expiation in this life. viz. sexual intercourse, theft, murder, false assumption of the name and character of a 'rahat'.

පාරාජිකාවෙනවා, v. to be guilty of one or more of the sins involving expulsion from priesthood See පාරාජිකා above