ආශ්‍රවය, n. distress, දුක; carnality: as lust &c., ක්ලේශය, තෘෂ්ණාව.

ක්ලේශය, n. any passion, desire or evil affection, අභිලාෂය, කෙලෙස්; sorrow, affliction, care, දුක. B. teaches that ක්ලේශය or desire is the root of all sin and sorrow, and renders transmigration and continued existence inevitable until all ක්ලේශ are subdued and exterminated; when that is accomplished නිර්‍වාණ or non-existence is attained. The non-attainment of it,—that is, continued conscious existence,—is regarded as a calamity, and it is the supreme object of B. and its laws and observances to effect the extermination of ක්ලේශ.

නි·ක්ලේශි, a. free from passions, immaculate, අකාම, නිර්‍මල.

නිෂ්‍ක්ලේශි, a. See නික්ලේශි.

පරි·ක්ලේශය, n. care, trouble, vexation, හිරි හැරය.

මණ්ඩලේශ්වර, n. (මණ්ඩල circuit, ඊශ්: lord), emperor, supreme monarch, අගරජ; ruler of a region, පළාතක් ආණ්ඩුකරගන්නා, රජ.

ලේශය, n. smallness, කුඩාකම; a little, ස්වල්පය.

වීත·තණ්හාවූ, a. freed or free from passions, of subdued desire, ක්ලේශදුරුකළ.

වීත·තණ්හාවූ, a. free from hatred or anger, වෙෂ or ක්ලේශදුරුවූ; ep. of a Rahat or Buddha.

සං·ක්ලේශය, n. any carnal affection or passion, see ක්ලේශය.