අ ව්‍යාපක, අ ව්‍යාපන, අ ව්‍යාප්‍ය, a. not diffused or general, limited, පැතිරීනැති, සාමාන්‍ය නොවන; special, peculiar, විශේෂ.

අ ව්‍යාපකත්වය, අ ව්‍යප්තතාව, අ ව්‍යාප්තිය, n. state of not being diffused or general, limitedness &c., පැතිරීනැතිකම; වි‍ශේෂකම.

අ විශේෂ, a. not special or characteristic, undistinguishing, not differing, ordinary: see අවිශිෂ්ට.

අ විශේෂය, n. a non-characteristic, what does not differ, සාමාන්‍ය එකක්.

අ විශේෂිත, a. unmarked, uncharacterised, undistinguished, විශේෂ ලකුණක් නැති, සාමාන්‍ය.

අ ශේෂ, a. without remainder, viz. the whole, all, entire, මුළු, සියලු.

අ සාධාරණ, a. not general, සාමාන්‍යනොවන, special, විශේෂ; but usually inequitable, partial, unjust, unfair, අනඩු, පක්ෂපාත, අයුතු.

අ සෙස, a. P. of අශේෂ: all, the whole, සියලු.

අන්න ශේෂ, n. pl. leavings of food, orts, offal, ඉතුරැ කෑම.

අනුපදිසේස, a. (අන් උප:), E. of අනුපාදිශේෂ.

අනුපාදිශේෂ, a. (අන් උපාදි:), pert. to extinction or absence of the five elements (පංච ස්කන්ධ) of which beings consist and which bar the way to Nirvāna, unresidual, elementless, ස්කන්ධ ශේෂ නැති.

අභි ඥාත, a. ascertained, known, දැන‍‍‍ගනතිබෙව, දන්නාලද, අභිඥානය, අභිඥාව n profound or sp. or extraordinary knowledge, cognition, recognition, විශේෂ දැනගැන්ම or දැනීම; five supernatural acquirements of Rahats, viz. power to assume any form, to hear the feeblest sounds and see objects at any distance, to know the disposition and thoughts of others, to know the condition of any person in former existences.

අව ශිෂ්ට, අව ශේෂ, a. remaining, residual, residuary, ඉතුරු, අනික්.

අවශේෂය, n. (අව off, emp., ශේෂ left), remainder, residue, residuum, ඉතුරු පංගුව.

අවසේස, a. E. of අවශේෂ: remaining, ඉතුරු