අ සං සර්‍ගය, n. non-union, non-association, එක් නොවී සිටීම, ආශ්‍රය නොකිරීම.

අව සර්‍ගය, n. self-indulgence, සැප විඳීම.

ආසන්තිය, n. connection, unoin, සංසර්‍ගය; gain, ලාභය.

උත්සර්‍ගය, n. abandoning, අත්ඇරිම; gift, තැග්ග.

උප සග, n. E. of උපසර්‍ගය.

උප සර්‍ගය, n. prefix, augment; portent, omen, නිමිත්ත; calamity, විපත.

නි·සර්‍ගය, n. (නි emp., සර්‍ග nature), natural state or condition, ජන්ම ස්වභාව; form, හැඩය: abandoning, අත්ඇරීම.

නෛ·සර්‍ගගික, a. innate, natural, ජම්ම, ස්වාභාවික.

වි·සර්‍ගකරනවා, v. t. (වි emp., සෘජ් to forsake), to abandon; අත්අරිනවා, reject, remove, පහ කරනවා.

වි·සර්‍ගය, n. forsaking, rejecting; voiding excrement, පැහැරුම; the letter (:), a guttural K, like the German Ch.

විසර්‍ජනීය, = විසර්‍ගය, the guttural:

සං·සර්‍ගගීත්‍වය, n. fellowship, intercourse, සහ භාගීකම, ආශ්‍රය.

සං·සර්‍ගය, n. union, contact; එක්වීම; intimacy, යහළුකම; coition, සංවාසය.

සං·සර්‍ගාභාවය, n. (සංසර්‍ග union [of body and soul). අභාවය non-entity), non-transmigration or non-existence either in the past, the present or the future, viz, past non-existence, extinction of the present, and final annihilation or cessation of further existence.

සමුත්සර්‍ගය, n. (සං emp., උත්: abandoning), evacuation by stool, විරේචනය.