අනර්ඝ්‍යතා‍ව, අනර්‍ඝත්‍වය> >අනර්ඝ්‍යතා‍ව, අනර්‍ඝත්‍වය, n. invaluablenss, &c., මා හැඟිකම.

*ව්‍යාවෘතවෙනවා, v. t. to engage in,devote one's self to, apply, යෙදිසිටිනවා.

*වි·නාශක, වි·නාශකර, වි·නාශදායක, a. (වි emp.), destroying, destructive, consuming, noxious, ruinous, causing or bringing destruction, නාස්තිකරන, නාස්තික.

lබහු·නිෂ්ඨිවනතාව, n. (නිෂ්ඨිවන spitting), excess of saliva, ptyalism, කෙළවැඩිවීම or වැඩිවූ ගතිය.

අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කනිඨ, අ කනිෂ්ඨ, a. not inferior or younger, elder, eldest, superior.

අ කම් කිරිය, n, gram. intransitive verb, අකර්‍මක ක්‍රියාව.

අ කම් බස්. a. disobedient, unmanageable, අකී කරු.

අ කමැති, a. for අ කැමති: unwilling, reluctant, disinclined, averse.

අ කමැතිකම, අ කමැත්ත, n. unwillingness, &c.

අ කමැතිව, අ කමැත්තෙන්, ad being unwilling, unwillingly.

අ කරණීය, a. that ought not to be done, improper, අකටයුතු: impracticable, කළනොහැ කිවූ.

අ කර්‍ණ, a. earless, deaf, බිහිරි; regardless, නො සැලකිලි.

අ කර්‍තව්‍යය, n. what ought not to be done, impropriety, අකටයුතු‍ දේ‍.

අ කර්‍තෘක, a. without an agent, gram. impersonal, කර්‍තෘකෙනෙක් නැති.