අ කුසල, n. demerit; misfortune or affliction. as the result of demerit in a former existence, අවාසනාව.

අ සුබය, n. affliction, sorrow, සුබ or ශුබ නැති කම, දුක.

අනඝ, a. (අන් අඝ), clean, sinless, free from evil or affliction, පිරිසිදු, දුක් නැති.

අව මර්‍දදය, n. (මෘද් to tread on, subdue), afflicting, crushing, පීඩාකාරීම, පොඩිකිරීම; devastating, laying waste, වැනසීම.

ආට්ටාල, n. trouble, affliction; annoyance, පීඩාව, හිරිහැරය.

ආතංකය, ආතංගය, n. disease, රෝගය; affliction, පීඩාව.

ආර්‍තතය, n. pain, affliction, පීඩිව.

උප රාගය, n. eclipse, ග්‍රහණය; affliction, calamity, විපත.

කටුල්ල, n. distress, affliction, දුක.

කටොල, n. E. of කඨෝර: distress, affliction: see කටුල්ල.

කෂ්ටය, n. pain, affliction, වේදනාව, පීඩාව.

ක්ලේශය, n. any passion, desire or evil affection, අභිලාෂය, කෙලෙස්; sorrow, affliction, care, දුක. B. teaches that ක්ලේශය or desire is the root of all sin and sorrow, and renders transmigration and continued existence inevitable until all ක්ලේශ are subdued and exterminated; when that is accomplished නිර්‍වාණ or non-existence is attained. The non-attainment of it,—that is, continued conscious existence,—is regarded as a calamity, and it is the supreme object of B. and its laws and observances to effect the extermination of ක්ලේශ.

ඛේද ජනක, a. afflictive, distressing, grievous, deplorable, lamentable, දුක් උපදවන.

ඛේද ජනකතාව, n. afflictiveness &c.

ඛේදය, n. sorrow, affliction, දුක; as excl. also, අහෝ.