අර්‍ථ චර්‍ය්‍යාව, n. beneficence, bountifulness, තෑගි වන්තකම.

කෘෂ්ණ, n. Krishna, who is supposed to have been a real and complete incarnation of Vishnu, and quite distinct from Vishnu's ten other avatārs or incarnations. He is said to be a mild and beneficent deity. Ap. of Arjuna, charioteer of the sun.

ධර්‍මතාව, ධර්‍මත්‍වය, n. law-state, viz. a state consistent with law or religion, righteousness, equity, justice, morality, beneficence, religious merit, ධර්‍මමිෂ්ඨකම &c.; inherent nature, ස්වාභාවික ගතිය.

පරාර්‍ථ·සිඬිය, a. beneficent, liberal, unselfish.

පරාර්‍ථ·සිඬිය, n. beneficence, doing good to others, අනුන්ට යහපත කෙරීම.

පරෝපකාර, පරෝපකාරි, a. (පර උපකාර), helpful to others, beneficent, පිහිටවන.

සත්කාර, a. beneficent, hospitable.

සත්කාරකම, සත්කාරය, n. doing good, beneficence, hospitality; reverence, respect.

සත්කාරාකාරයෙන්, ad. beneficently; hospi tably.

සරත·සංග්‍රහ·වස්තු, n. pl. lit. the four protecting or helping things or treasures, viz the four chief virtues: alms-giving, civility, beneficence or doing good to others, loving others as one's self, දාන, ප්‍රියවටන, අර්‍ථචාර්‍ය්‍යා සමානාත්මතා.