අ නිභූතමාන, අ නිහතමනී, a. unbending, නොනැ ‍මෙන, rigid, තද, uncondescending, යටත් පහත් නොවන, haughty, ආඩම්බර.

අ පන්නකය, n. the first descent or incarnation of Buddha.

අධෝ ගත, a. gone down, descended, පහත බැස්ස, degraded, අධම, නීච.

අන්වය, n. lineage, descent, pedigree, race, පෙළ පත, වංශය; succession in general (of words &c.), අනුපූර්‍වය ක්‍රමය.

අනු නයි, a. courteous, respectful, condescending, ආචාරවන්ත, උඬඟු නැති.

අරළුව, n. root descending from a branch of the banyan tree.

අව තරණය, n. crossing over, descending එතර වීම, මෙතරවීම, ගොඩබැසීම.

අව තීර්‍ණ, a. descended, බැස්ස; crossed, එතරවූ, මෙතරවූ; incarnated, ලොවපහළවූ, මුර්‍තතිමත්.

අව තීර්‍ණවෙනවා, v. i. to descend &c.; become incarnate, දේහධාරීවෙනවා, ලොවපහළවෙනවා.

අව පාත, a. descending, falling, බැසෙන, වැටෙන

අව පාතය, n. descent, බැසීම, fall, වැටීම; pitfall, පෙතිවළ.

අව රෝපණය, n. diminishing, descending, අඩු වීම, බැස්වීම; uprooting, ඉදිරීම.

අව රෝහණය, n. descending, descent, alighting, බැසීම.

අව රෝහණයවෙනවා, v. i. to descend, alight, බහිනවා.

අවතාරය, n. apparition, ghost, fantasm, spectre, sprite, manes, ප්‍රේතයා; in ancient usage: descent or incarnation of a god, as of Vishnu in the form of a fish, tortoise, boar, man-lion (නෘසිංහ), dwarf, the two Rāmas, Krishna, Buddha, Kalki &c.; also for අවතරණය.