අ සත්කාර, a. (සත් good), not doing good, sp. inhospitable. E. S.

අ සත්කාරය, n. doing evil, sp. inhospitality.

අන්‍යාකාරකිරීම, v. n. (ආකාර), doing otherwise; transmutation, අන්දම or ජාතිය වෙනස් කිරීම.

අනු කරණය, n. doing the like, viz, imitating, imitation. E. S.

අනු ෂ්ඪානය, n. acting, doing, procedure, ක්‍රියා කිරීම; effort, උත්සාහය.

අප කාරක, a. injurious, injuring, doing wrong, අතුරුකරන.

අප කාරය, n. doing injury or wrong, injury, harm, අනතුර කිරීම.

අභි සංස්කාරය, n. (අභි well, සං: putting together or doing), collecting, preparing, පිළි යෙළකිරීම; completing, perfecting, සම්පූර්‍ණ කිරීම; purifying, embellishing, සැරසීම; apprehension, conception, තේරුම්ගැනීම. See සංස්කාරය.

කරගනයනවා, v. t. to go on doing, pursue (a course, work or act).

කරගනයාම, v. n. of above: persistence or continuance in doing, pursuance.

කරණය, n. instrument or means, උපාය; doing, action, කෙරීම; organ of sense, ඉන්‍දියය.

කර්‍මාන්ත සාධක, a. doing or effecting artificer's work, mechanical.

කාර, adj. aff. doing, as වැඩකාර, working.

කාරකය, n. effecting, doing, කෙරීම; gram. the particular relation of an oblique case of the noun to the verb, case: see කාරක.

කාරය, n. doing, act. කෙ‍රීම; used also in mentioning letters, as ම කාරය, that which makes ම, viz. the sound or letter ම.