ගරුකපත්තිය, n. (·ආපත්තිය), great or serious sin (involving expulsion from the priesthood): see පාරාජිකා.

නිෂ්කෝෂණය, n. (නි: forth), expelling, expulsion, නෙරපීම, දුරුකිරීම.

නෙරපීම, නෙරපුම, v. n. of නෙරපනවා and නෙර පෙනවා: driving away, expulsion.

පාරාජිකා, a. meriting expulsion; pert. to the four heinous offences which exclude from the priesthood and for which there is no expiation in this life. viz. sexual intercourse, theft, murder, false assumption of the name and character of a 'rahat'.

පාරාජිකාවෙනවා, v. to be guilty of one or more of the sins involving expulsion from priesthood See පාරාජිකා above

යක·දුරා, n. (යක demon, ඇදුරා teacher), one who is skilled in the worship and expulsion of demons, exorcist.

වභීෂ්කරණය, n. (for වහිර් ක:), ejection, expulsion, පිටකිරීම, බැහැරකිරීම.

වි·ධ්වංසනය,වි·ධ්වංසය, n. (වි off, ධ්වංස to fall), aversion, dibike, අප්‍රියකම, enmity, එදිරිකම; destroying, destruction, extirpation, expulsion, ruin, නැතිකිරීම, විනාශය.

වි·නෝදනය, වි·නෝදය, n. diversion, recreation, amusement, play, සතුට, සෙල්ලම්; expelling, expulsion, dismissal, removal, පහකිරීම, ඉවත් කිරීම.