අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ ක්ෂෝභය, n. firmness, සවිය; post to which an elephant is tied, elephant post, ඇත්කණුව.

අ දාහ්‍ය, a. incombustible, fire-proof. See අදහ න්ය.

අ පන්නකය, n. the first descent or incarnation of Buddha.

අ ප්‍රත්‍යාඛ්‍යෙය, a. (අ priv., ප්‍රති against, ආ ඛ්‍යෙය affirmable), not to be denied or refuted, undeniable, irrefutable, නැතැයි කිය නොහැකිවූ (කාරණ).

අ ප්‍රථමාවක්, n. (ප්‍රථමා first), gram. any case except the first, any oblique case.

අ සල, a. E. of අචල: unshaking, firm, නො සෙල්වෙන, ස්ථිර.

අ සලය, n. E. of අචලය: what is firm, viz. rock, mountain, කන්ද: see අචලය.

අ ස්ඛලිත, a. unshaken, firm, unmoved, අචලිත, නොසෙලවුණ or නොපැකිලුණ.

අ ස්ථිර, a. not firm, unstable, inconstant, mutable, ස්ථිරනැති, චංචල, චපල.

අංගාර ජලකර වයුව, n. fire-damp, choke-damp. E.S.

අක් යහළ, අක් යාළ, n. the first load, the load of paddy separated to God out of that first brought home.

අග, n. E. of අගතිය: fire; house; rock, පර්‍වතය.

අග රොන්, n. pl. (අග fire, රොන් dust) sparks, ගිනි පුපුරු.

අග සස්, n. pl. E. of අග්‍රසස්‍ය: the first corn of a crop, ප්‍රථම ධාන්‍ය.