ඉෂ්ටකරනවා, v. t. to accomplish, fulfil, perform; effect.

කල්පිරිය. n. fulfilment or boundary of time, viz. death, මරණය.

දාන·පාරමිතාව, n. fulfilment of the duty of almsgiving: see පාරමිතාව.

ධර්‍ම·සාධක, a. which fulfils law, equitable, just, ධම්මිෂ්ඨ, යුක්තියුක්ත.

පරි·සාධනය, n. effectuation, සිඬකිරීම: fulfilment, performance, ඉෂ්ටකිරීම.

ප්‍රත්‍යය·සන්තිශ්‍රීත·ශිලය, n. (ප්‍රත්‍යය aids, සන්තිශ්‍රිත having, ශිලය duty), B. P., the duty or observance fulfilled by using as necessaries, not as luxuries, the four aids, viz, food, robes, seats, and medicines provided by others.

පා·රමිතා·පුරනවා, n. to fulfil the B. ordinances. See පාරමිතාව.

පැවැත්වීම, v. n. of පවත්වනවා: observance, fulfilment, performance, maintenance.

පුරනවා, v. to begin, start (a thing), initiate, inaugurate; swell; fill, පුරවනවා; fulfil, සම් පූර්‍ණකරනවා: pret පිරුවා; v. n. පිරීම.

පූරණයකරනවා, v. t. to fill, පුරවනවා; fulfil, සම්පූර්‍ණකරනවා.

මහා·වීරයා, n. hero, very energetic person; strict ascetic, performer of the pāramitās (පාරමිතා), මුනිවරයා; ap. of Bōdhisat as fulfilling the පාරමිතා to attain Buddhaship

රක්‍ෂා·කරනවා, v. t. to preserve, protect, ආරක්‍ෂා කරනවා; support, maintian (with a living), නඩත්තුකරනවා; observe, fulfil (a law &c.), පවත්වනවා.

වත්පිරීම, v. n. of වත්පුරනවා: discharging religious duties, as fasting, fulfilling vows &c.

වසී·ප්‍රාප්ත, a. (වසි dwelling, ප්‍රප්ත attained), completed, fulfilled, paid (as penance &c.).

වි·නය, n. (වි emp., නය proper, leading), propriety of conduct, as modesty, mildness, decorum, reverence, obeisance, submissiveness, submission, religious obedience, sp. fulfilment of the duties of the priesthood; discipline; sorcery; book so named, being one of the ත්‍රිපිටක. E. S.