අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ ජීව, a. lit. lifeless, dead, පණනැති; ugly, hideous, grim, horrible, disfigured, විරූප, ඉතා අවලක්ෂණ.

අ තුංග, a. not tall, short, මිටි.

අ දීර්‍ඝ දෘෂ්ටිය, n. short-sightedness, myopy, දුර නොදකින.

අ දීර්‍ඝ දෘෂ්ටිය, n. short-sighted person, myope. E. S.

අ දූර දෘෂ්ටි, a. lit, and fig. short-sighted, දුර නොපෙනෙන; නුවණමඳ.

අ දූර දෘෂ්ටිය, n. short-sightedness, දුර නොපෙනෙන ගතිය; නුවණමඳකම.

අ ප්‍රවේක්ෂණ, a. unforeseeing, කලින් නොදකින; fig. short-sighted, දුරනොදකින, නුවණ මද.

අ පාර, a. (අ priv., see පාරය), having no opposite shore, shoreless, වෙරළක් නැති, boundless, unlimited, නිමක් නැති, අනන්ත.

අ ලුප්, a. unelided, unshortened, ලොප්නොකරනලද.

අං, n. pl. or a. of අඟ: horns; horn-.

අං අත්ත, අං දළුව, n. horn-branch, viz. antler.

අං අදිනවා, v. to pull horns: a native game.

අං ඇදීම, v. n. game of horn-pulling to avert illness.

අං බකමූණා, n. horned owl.