අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ භාව, a. non-existent, පැවැත්මක් නැති: negative, privative, නැතිබව හඟවන.

අ භාව නිගමනය, n. log. negative conclusion, negation.

අ භාව වශයෙන්, ad. negatively, නැති බව පෙන් වන විධියෙන්.

අ භාව වාචකය, n. gram. a negative, privative, නැත යන අර්‍ථ ඇති කියමන.

අ භාවය, n. non-existence, non-entity. nihility, negation, නොපැවැත්ම, නැතිකම.

අතපසුකරනවා, අතපහුකරනවා, v. t. to defer, neglect, postpone, delay; procrastinate.

ඇඹුල් මෝරු, n vinegar, විනාකිරි, කාඩි; sour whey.

උද්භාවනය, n. overlooking, neglect, disregard, නොසලකා ඇරීම.

උපේක්ෂක, උ‍පේක්ෂා, a. (උප over, ඊක්ෂ to look), overlooking, neglectful, indifferent, unconcerned, neutral, stoical, නොසලකා අරින, මධ්‍යස්ථ.

උපේක්ෂකතාව, උපේක්ෂාව, n. neglectfulness, negligence &c., neutrality, stoical state.

උපේක්ෂකාකාරයෙන්, ad. neglectfully, unconcernedly, neutrally, නොසැලකිලිලෙස, අපක්ෂ පාතලෙස.

උපේක්ෂණය, උපේක්ෂාව, n. neglecting, abandoning; negligence, indifference, neglect; නොසලකා ඇරීම, අපාශ්වගතිය.

උපේක්ෂණයකරනවා, v. t. to negleot, act unconcernedly, show indifference, නොසලකා අරි නවා.

උපේක්ෂිත, a, neglected, treated with indifference, නොසලකා අරිනලද.