අ බාවය, n. E. of අභාවය: non-existence, Nirvāna, නිවන.

අ භාව, a. non-existent, පැවැත්මක් නැති: negative, privative, නැතිබව හඟවන.

අ භාවය, n. non-existence, non-entity. nihility, negation, නොපැවැත්ම, නැතිකම.

අ භාවවෙනවා, v. i. to become non-existent, perish, නැතිවෙනවා.

අ භූත, a. non-existent, නැත්තාවූ, unreal, romantic, utopian E. S.

අ භූත ස්ථානය, n. non-existent place, utopia: see මෝඝාශ ද්වීපය.

අ භූතතාව, අ භූතය, n. non-existence, නැතිකම, non-entity, නොපැවැත්ම.

අ විද්‍යාමාන, a. non-existent, unsubstantial; absent: නැති.

අ විද්‍යාමානතාව, n. non-existence, non-entity; absence; නැතිකම.

අ සත්, a. non-existent, නැති, untrue, අසත්‍ය; evil, wicked, දුෂ්ට.

අත්‍යන්තාභාවය, n. (අති අන්ත අභාවය), utter non-existence, සම්පූර්‍ණනැතිකම.

අබ්භූත ධම්ම, n. (අප් or අබ් priv., භූත existing, ධම්ම P. of ධර්‍ම), non-existent law or event, unprecedented occurrence, wonder, miracle, අද්භූතය, විස්මයක; B. a work on the miraculous powers of the disciples of Buddha.

ක්ලේශය, n. any passion, desire or evil affection, අභිලාෂය, කෙලෙස්; sorrow, affliction, care, දුක. B. teaches that ක්ලේශය or desire is the root of all sin and sorrow, and renders transmigration and continued existence inevitable until all ක්ලේශ are subdued and exterminated; when that is accomplished නිර්‍වාණ or non-existence is attained. The non-attainment of it,—that is, continued conscious existence,—is regarded as a calamity, and it is the supreme object of B. and its laws and observances to effect the extermination of ක්ලේශ.

ත්‍රි·විද්‍යාව, n. threefold or three kinds of knowledge; ap. of the three principle Vedas: Rig, Yajur and Sāma; in B., knowledge of three important things, viz. අනිත්‍යය, දුඃඛය අනාත්මය: i.e., impermanancy, sorrow (of all existence), and the non-existence of a permanent self. This is one of the chief doctrines of B., and the chief study of all B. ascetics.

නාස්තිත්‍වය, n. non-existence, නැතිකම, අභාවය.