අ විෂය, a. not an object of sense, unperceived, imperceptible, නොදැනෙන, immaterial, අද්‍රව්‍ය. E. S.

අනභ්‍යන්තර, a. exterior, extern, objective, ඇතු ළත් නැති, පිටත, බාහිර.

අනාධ්‍යාත්‍මික, a. (අන් ආධ්‍යා:), not internal, external, objective, පිටාතර, බාහිර.

අභි ඥාත, a. ascertained, known, දැන‍‍‍ගනතිබෙව, දන්නාලද, අභිඥානය, අභිඥාව n profound or sp. or extraordinary knowledge, cognition, recognition, විශේෂ දැනගැන්ම or දැනීම; five supernatural acquirements of Rahats, viz. power to assume any form, to hear the feeblest sounds and see objects at any distance, to know the disposition and thoughts of others, to know the condition of any person in former existences.

අභි මතාර්‍ථය, n. (අර්‍ථය object), desired object, purpose, ආශාවෙන දේ, අදහස.

අභිප්‍රායාර්‍ථය, n. (අභිප්‍රාය අර්‍ථය), design, intention, object of design, අදහස, අරමුණ.

අරමුණ, n. object of sense: design, intention, project, purpose, අදහස; pl. අරමුණු.

ආරම්මණය, n. object of sense or thought, as රූපාරම්මණය, form-object, viz. object of sight; aim, purpose, අදහස් කරනදෙය; see අරමුණ.

ඉන්ද්‍රිය සං ප්‍රයෝගය, n. object of any one of the senses, as an image for the sight.

ඉන්ද්‍රියාර්‍ථය, ඉන්ද්‍රිය විෂය, n. (අර්‍ථය), object of sense, as sound, taste &c.

ඉෂ්ටාර්‍ථය, n. (ඉෂ්ට අර්‍ථය), fortunate result, good fortune, ශුභසිධ්‍ර්‍ය; desired object, කැමති කාරණාව.

උද්දේශික වස්තුව, n. commemorative or illustrative object, memento, (as images of Buddha &c), සිහිකරවන දෙයක්.

උපමා විෂය, n. object of comparison, that to which anything is likened.

උපමාව, n. figure, simile, parable, apologue; object of comparison.

උපමේයෝපමාව, n. (උපමේය උපමාව), subject and object of comparison, as Moon-like face, where Face is උපමේය, that which is to be compared, and Moon is උපමාව, that to which the face is compared.