කෘෂ්ණ·භේදි, (කෘෂ්ණ dirt, excrement, භේද separating), a medicinal plant, කටුරෝහිණී.

ද්වෛඩි·කරණය, n. making into two, separating, දෙකට බෙදීම.

ප්‍ර·භේදක, a. (ප්‍ර emp., භේදක dividing), separating, diacritic, වෙන්කරන, dividing, ඛෙදන, analytic, distinguishing, discriminating, බේ රන.

ප්‍ර·භේදතාව, n. dividing, බෙදීම, separating, වෙන් කිරිම; discriminating, බේරීම.

පෘථක්කරණය, n. separating, separation, වෙන් කෙරීම.

පෙළුම, v. n. of පොළනවා: winnowing; sorting, separating.

භේදනය, n. dividing, බෙදීම; separating, secreting, වෙන්කිරීම; discriminating, බේරීම.

භේදය, n. separating, division, vaaiance, discord, dissension, faction, schism.

ව්‍යව‍ඡ්චෙදය, n. cutting, separating, dividing, division, කැපීම, කැපුම &c.; distinction, වෙන ස; shooting an arrow, ඊයක් විඳීම.

වි·ජටනය, n. (වි priv., ජට් to clot or knot), separating, disentangling, ලිහීම; fig, solving, explaining, විසඳීම, විවරණය.

වි·භජනය, n. (වි severally, භජ් to divide), dividing, separating, separation, වෙන්කිරීම; portioning බෙදීම, බෙදාදීම.

විප්‍ර, prefix signifying deprivation, opposing, reversing, distorting, separating.

ශාක්‍ය·කුලය, n. (ශක් to be able), the Mighty or Sākya race, a people so called who took their rise by separating from the kingdom of lkshwāku or Okkāka, the first king of the Hindus. They followed the four sons of their king into banishment, and finding an unoccupied district built there as their capital the city Kapilavastu. From a prince of this race after many generations Gautama Buddha was descended.