උත්තරිතර මනුෂ්‍ය, a. superhuman, extraordinary. E. S.

ප්‍රාප්තිය, n. attainment, arrival, පැමිණිම; acquiring, acquisition, ලබාගැනීම; gain, ලාභය; success, සඵලය; assemblage, රාශිවීම; the superhuman power of obtaining everything.

භූතිය, n. (භු to become), becoming, coming into existence, වීම, being, existing, පැවැත්ම; state, භාවය; superhuman power obtained by magical rites, මන්ත්‍රබලය.

මනුෂ්‍යාඩික, a. (·අඩික), superhuman. E. S.

වි·භූතිය, n. (වි emp., see භූතිය), superhuman power, මනුෂ්‍යාධික බලය; majesty, pomp, splendour, මහන්තත්‍වය, ඵෙශ්වර්‍ය්‍යය; eight faculties said to be possessed by Siva.

වි·මුක්ති·ඥානය, n. knowledge of emancipation or of the attainment of Nirvàna, one of the six kinds of superhuman knowledge which Buddha and Rahats are said to possess.

සිව්·පිළි·සිඹියා, n pl. (පිළි emp., සිඹියා knowledge. See පටිසමගිදාන), the four kinds of knowledge attained by Rahats, viz. of meaning, අර්‍ථ, of religious doctrines, ධර්‍ම, of commentaries on the same, නිරුක්ති, and superhuman enlightenment ප්‍රතිහාන.

සු·පණිකයා, සු·පර්‍ණයා, n. (සු beautiful, පණි leaf or feather), superhuman being or divinity, celestial bird such as ගරුඩයා; cock, කුකුළා. Bot.