අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කර්‍මකතාව, n. inactivity, &c., inertia.

අ ගති රහිත, අ ගති විරහිත a. without bad disposition, right-minded, ingenuous, dispassionate, impartial.

අ තෘප්ත, අ තෘප්ති, අ තෘප්තිමත්, a. unsatisfied, greedy, unsated, insatiable, තෘප්තියට නොපැ මුණුණු or නොපැමිණෙන.

අ පක්ෂ වාදි, a. (වාදි speaking, maintaining), impartial; diboyal, opposed, විරුඬ.

අ පක්ෂ වාදිකම, n. impartiality &c.

අ පක්ෂ, අ පක්ෂපාත, a. impartial, neutral, අ පාර්‍ශවගති; adverse or unfavourable, විරුඬවූ.

අ පක්ෂකම, අ පක්ෂපාතකම, n. impartiality, neutrality; opposition, විරුඬකම.

අ ප්‍රකෘතිය, n. accidental property, non-essential. E. S.

අ පාශර්‍ව ගති, a. impartial, unbiassed, neutral, පාශර්‍වගතනැති.

අ පාශර්‍ව ගතිය, n. impartiality, indifference, neutrality, පාශර්‍වගත නැතිකම.

අ පාශර්‍ව ගතියෙන්, ad. impartially, අපක්ෂපාත ලෙස.

අ වශ්‍ය, අ වශ්‍යක, a. (අ priv., වශ subject), certain, positive, සත්තක; requisite, necessary, essential, ඕනෑමවූ.

අ වාස්තව, අ වාස්තවික, a. unsubstantiated, ඔප් පු නැති, unsubstantial, ස්ථිර නැති, unreal, අසත්‍ය.

අ විද්‍යාමාන, a. non-existent, unsubstantial; absent: නැති.