අ සන්දිගධාර්‍ථ, a. (අර්‍ථ meaning), not of doubtful meaning, unequivocal, අර්‍ථයෙන් අනුමානනැති.

අද්වකාත්. අද්වකාත් තැන, n. Eng. advocate, barrister, solicitor.

අභි ධානය, n. name, appellation, නාමය; dictionary, vocabulary, අකාරාදිය, වචනකෝෂය.

අර්‍ධ ඝෝෂ, a. semi-vocal, මඳක් ශබ්දවන.

අර්‍ධ ස්වර, a. semi-vocal: see අර්‍ධ‍ඝෝෂ.

අලප්, a. E. of ආලපන: gram. vocative.

අලප් විබත්, n. vocative case.

අල්කරනවා, v. t. to unvocalise by suppressing the vowel; in writing, to add the අල් mark (/?/ or /?/) for that purpose.

ආ, n. The second vowel of the alphabet, sounded like a in 'calm' or 'charm' its non-initial form is (ා) following the consonant it vocalizes, as කා Kā.

ආමන්ත්‍රණ විභක්තිය, n. gram. vocative case, අලප්විබත.

ආලපන, a. gram. vocative, අලප්.

ආලපනවිභක්තිය, n. vocative case, අලප් විබත.

ඇ, n. The third vowel of the alphabet, though in some grammars and vocabularies this and the next are placed last of all. Its sound is a modification of අ, and like the sound of a in fat, bat, mat. Its non-initial form is (ැ) following the consonant it vocalizes, as කැබ්, cab.

ඇවත, ඇවැත්නි, n. voc. Sir, Your Reverence.

ඇවිස්සීම, v. n. of ඇවිස්සෙනවා and අවුස්සනවා: irritation, incitement, provocation.