අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ ව්‍යය, අ ව්‍යය ශබ්දය, n. gram. an indeclinable word.

අ විභක්ති වාචකය, n. indeclinable word: see අව්‍යයය.

අති ප්‍රමාණ වාචකය, n. gram. superlative expression or degree, word or form which expresses the superlative.

අන්තාක්ෂරලෝපනය, n. (අක්ෂර), gram. elision of the last letter of a word, synalepha, අන්තිම අකුර ලොප්කෙරීම.

අන්වය, n. lineage, descent, pedigree, race, පෙළ පත, වංශය; succession in general (of words &c.), අනුපූර්‍වය ක්‍රමය.

අනු කරණ වචනය, අනු කරණ ශබ්දය, n. onomantopoetic word.

අනු පදය, n. (අනු after) repeated word or sentence.

අනු මාන වාචකය, n. word expressive of doubt, අනුමානබව හඟවන වචනයක්.

අප භ්‍රංශ වාක්‍යය, n. ungrammatical sentence or word, solecism, රීතියට එකඟනැති කීමක්.

අප ශබ්දය, අප සද, n. improper or vulgar word, ungrammmatical form. E. S.

අම යුරු වදන, n. honeyed speech, pleasing word, ඉතා මිහිරි බස.

අමෝරනවා, v. to brandish (a sword or the fist), ඔසවනවා, clinch (the fist), උළුක් කරනවා; pret. ඇමෑරුවා; v. n. ඇමෑරීම.

අලුපුව, n. word, speech, බස.

අස්මත්ශබ්දය, අස්මදවාචකය, අස්මදවාච්‍යය, n. (අස්මද් Sans. base of I and We), gram. first-person word, viz. the word which expresses the first person, as I, We, and their cases, as my, our &c.