ත, n. The first of the dentals or fourth class of consonants. Its sound is that of th sharpened, as a foreigner unaccustomed to the sound would pronunce it in the word This, viz. about half way between Tis and This.

ත්‍යාගියා, n. giver, දායකයා; abandoner, අත් අරින්නා; religious ascetic who forsakes all worldly things, තාපසයා.

තාපය, n, heat, burning, උෂ්ණය; mental heat or pain, දුක; the burning, viz. a hell so called.

තරස්·දණ්ඩ, n. shuttle, නඩාව.

තරකොට, ad. firmly, strongly, හයියෙන්: see තරයේ.

තුණ්ඩිල, a. having a prominent navel; harshly speaking, සැරලෙස කථාකරන.

තෘණ·පිඩැල්ල, n. sod of grass, sod of turf, බීඩැල්ල.

තුරුල්ල, n. bosom, ළය; pl. තුරුළු.

තත්‍වය, තත්ත්‍වය, n. condition, state, nature, ස්වභාව.

තුණ්ඩිලයා, n. person with prominent navel; severe or harsh speaker; parrot, ගිරවා.