පුරාණය, n. One of a class of H. sacred and poetical works, which are said to have been compiled or composed by the poet ව්‍යාස. Of these there are eighteen, with eighteen supplementary works called Upa Purana, උප පුරාණ. They treat of the creation, destruction and renovation of worlds, the genealogy and achievements of gods and heroes, the reigns of the Man us and the transactions of their descendants. These works constitute the H. theology, and are much studied.

පූතිය, n. stench, fetor, දුගඳ; (also) purity, පිරි සිදුකම.

පිළිල, n. wave, දිය රැළ; vegetable parasite; pl. පිළල්.

පස්·වත්, n. See පසවත්; ap. of Siva, ඊශ්වරයා.

පාද·සටහන, n. footmark, footprint, අඩිලකුණ.

පාදූව, n. See පාදුකාව.

පශ්චිම·දිග, n. or a. western quarter, occident, බස්නාඉර දිසාව; western, occidental.

පරාමර්‍ෂණ්‍ය, පරාමර්‍ෂය, n. forbearance, endurance, patience, ඉවසිල්ල.

ප්‍රති·ෂ්ඨාධාරය, n. great help, assistance, පිහිටා ධාරය; patronage.

පාෂාණි·භූත·ධාතු·ශාස්ත්‍රඥයා, n. fossilist, paleontologist.