පණ්ඩිත·මානියා, පණ්ඩිතම්මන්‍යයා, n. one who thinks himself learned, pedant.

පසේ·බුදුන්, n. (පසේ fr. P. පච්චෙක=S. ප්‍රත්‍යෙ ක, each several, each, and බුදුන්), one of an inferior class of Buddhas, who appeared from time to time before Gautama Buddha. They had not the legibative power or prerogatives of a supreme Buddha and rendered no special assistance to others, though they themselves finally attained Nirvana.

ප්‍ර·ණුත, a. praised, ප්‍රශංසාකරනලද, celebrated. කීර්‍තතිමත්.

පර·ලෝක·ප්‍රාප්ත, a. attained to the next world, deceased, මැරුණු.

පංච·බීජ, a. pentacoccous, pentaspermous, බීජ පහක් ඇති.

පිල්ලෑව, n. a little mound in a swamp.

පරි·මාණය, n. measure &c., see ප්‍රමාණය.

පුනරුක්ත, a. (උක්ත said), repeated, reiterated, tautological, නැවත කියනලද.

පිනාකය, n. bow of Siva; trident; shower of dust. E. S.

පැස්බරා, n. ostrich.