අව ක්‍ෂේපණය, අව ක්‍ෂේපය, n. throwing down, හෙළාදැමීම; fig. irony, sarcasm, ඇනුම්පදය, insult, නිග්‍රහය.

අ ජය, n. invincible one: ap. of Brahma, Siva and Vishnu, බ්‍රහ්ම, ශිව, විෂ්ණු.

අවතාරය, n. apparition, ghost, fantasm, spectre, sprite, manes, ප්‍රේතයා; in ancient usage: descent or incarnation of a god, as of Vishnu in the form of a fish, tortoise, boar, man-lion (නෘසිංහ), dwarf, the two Rāmas, Krishna, Buddha, Kalki &c.; also for අවතරණය.

අභි වෘඬිය, n. increase, improvement, progress, prosperity, දියුණුව, සඵලකම.

අ මෘතෞෂධය, n. (අමෘත ඹෟෂධය), medicine of immortality. nectarial medicine.

අරක් කැමියා, n. cook, කෝකියා.

අංස කූටය, n. (අංස share, side, shoulder, කූටය hump.) ox's shoulder-hump, මෙ ල්ලිය.

අ භේදෝපචාරය, n. (අභේද උපචාරය), undivided usage, double application, metonymy. E. S.

අ ඞධනීයතාව, n. impracticability, කළනොහැකි අමාරුකම.

අනධ යෂ්ටිය, n. blind man's stick or rod (where by to guide him).