වසන, n. E. of ව්‍යසනය: injury, calamity.

වි·කාරය, n. derangement &c., පෙරළීම; change from health, illness, අසනීපය; emotion, feeling, හෘදයකම්පාව; insanity, උන්මාදය.

වි·කරය, n. (වි difference, කර making), illness, ලෙඩ; making gestures, gesture, ඉගිකිරීම.

වෘන්දාරකයා, n. a chief, නයනකයා: a god, දෙවියෙක්.

වැදැ·ම්හ, n. afterbirth, placenta, secundines.

වස්වසනවා, v. i. (වස් the rains, වසනවා dwell), to sojourn during the rainy season. According to B. the monk has no settle home, but during the rains may remain with a householder. Whilst there it is usual for him to give religious instruction to the inmates and others who attend.

වෙන්වෙන්ව, ad. individually, see වෙන්වශයෙන්.

වි·යෝණි, a. disjoined, separated, වෙන්වූ.

වැසෙනවා, v. i. of වසනවා, v. t.: to shut or close of itself or admit of being shut; of වස නවා, v. i. to become covered; abide, dwell; to indwell, take possession, as යක්‍ෂයෙක් ඔහු ට වැසුණ or වැහුණ, a demon took possession of or entered him.

වි·මති·මතිකයා, n. sceptic, ශංකාකරන්නා, ශංකා මතියා.