වා·පොළොව, n. In B. the undermost of the three foundations of the world or සක්වළ, viz. the world of air, on which rests the world of water, and on that the solid world or ground: see ජලපොළොව and පස්පොළොව.

වෘෂභ, n. drug from a root resembling a bull's horn.

වැඩ·වසනවා, v. i. hon. (වැඩ p. pl. of වඩිනවා), to reside, sojourn, වාසයකරනවා; pret. වැඩ විසුවා, see වසනවා.

වි·ක්‍ෂේපණය, වි·ක්‍ෂේපය, n. casting, throwing away, විසිකිරීම; rejection, exclusion, අහකදැමී ම; confusion, perplexity, වල්මත්ගතිය.

වීසිකරනවා, v. t. to throw, fling, cast.

විසි·කුලය, n. agricultural caste, (Sans, (වෛශ්‍ය) ගොයිවංශය.

වරකා·හත්ත, n. a kind of mushroom on jak trees.

වල්·පොල්ලිච්චා, n. long-tailed robin, cittacincla mucrura.

වාලකල, n. bark dress of ascetics, සුඹු‍ළු ඇඳුම.

ව්‍යය, n. expenditure, වියදම; decline, පිරිහීම, destruction, නාස්තිවීම.