අර්‍ථාවගම, n. (අවගම knowledge), knowledge or comprehension of the meaning, අභිප්‍රාය දැනීම.

අග්‍රාධිපතියා, n. (අග්‍ර අධි:), supreme lord, imperator, අගපතියා.

අන්දම, shape, mode, manner, condition, state.

අනු දත්, a. E. of අනුඥාත: (අනු with, දත් known), who consented or allowed; permitted, sanctioned, එකඟ වුණ, ඉඩදුන්.

අ තුල්‍යතාව, n. inequality, disparity, disproportion, matchlessness, අසමකම, අසමානකම.

අන්තිමකොට, ad. lastly, at last.

අවතාරය, n. apparition, ghost, fantasm, spectre, sprite, manes, ප්‍රේතයා; in ancient usage: descent or incarnation of a god, as of Vishnu in the form of a fish, tortoise, boar, man-lion (නෘසිංහ), dwarf, the two Rāmas, Krishna, Buddha, Kalki &c.; also for අවතරණය.

අලේසිය, n. difficulty, අපහසුව, අමාරුව.

අන්‍ය ජ, a. of other origin, extrageneous, වෙන ජාතියකින් අටගත්.

අස්පර්ෂිත, අස්පෘෂ්ට, a. untouched, අත &c. නො තැවරුණු.