සමුදුරය, n. E. of සමුද්‍රය: sea, මුහුද.

සස්, n. pl. see සසු.

ස්වර·ස්ථානය, n. place or organ of sound.

සුධා·ධවල, a. (සුධා plaster), white as with plaster or lime, හුනුවලින්සැදුවාක්මෙන් සුදුවු.

ස්වනවත්, a. sounding, soniferous, sonorific, හඬදෙන, ශබ්දජනක.

සක්ක, n. jaw; pl. සකු see හක්ක.

සාමාන්‍ය·කම,-නාව,-ත්‍වය, n. generalness, generality.

සපයාදෙනවා, v. t. to provide for some one, supply with, furnish.

සංඝාදිසේස, n. B., the remaining or second class of sins dealt with in the code pertaining to the priesthood, of which sins there are thirteen to which the priests are exposed, mentioned in the ප්‍රාතිමෝක්‍ෂය. When any one of these has been committed it must be confessed before the සංඝයා or assembly of priests, who then award the punishment due.

සිඳු, n. sea, see සින්‍ධු; horse, see සින්‍ධුවාරයා.