උනුන්, pron. pl. for ඔවුනොවුන්: they severally or mutually, one another, each other.

උපමේයෝපමාව, n. (උපමේය උපමාව), subject and object of comparison, as Moon-like face, where Face is උපමේය, that which is to be compared, and Moon is උපමාව, that to which the face is compared.

ඌර්‍ණායුවා, n. hairy one, viz. goat, එළුවා.

උද්දීප්ත, a. lighted, illuminated, දල්වන ලද,දීප්ත.

උලක්කුව, n. a measure, the fourth of a seer or නැළිය, පත.

උත්කුටය, n. beeping with the head erect.

උත්තමාව, n. fem. eminent or noble lady, වංශ වත් තැනැත්ති.

උප පන්ත, a. produced, අටගත්, come පැමිණි.

උදව් කාරයා, n. aider, helper, accessory, abettor, mate.

උ, n. The seventh vowel of the alphabet. Its sound is that of oo in Foot. Its non-initial forms /?/ and ු called පාපිල්ල—lower or foot piece—are placed below the consonant they vocalize, as කු, මු, koo, moo.