අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ තීක්ෂණ, a. not sharp or fine, blunt, dull, obtuse, තියුණුනැති, මොට්ට.

අ නාමිකතාව, n. the nameless, viz., the ring finger, මුදැඟිල්ල.

අ නියම්, a. indeterminate, contingent, indefinite, vague, anomalous, eccentric.

අ නියම් සර්‍ව නාමය, n. gram. indefinite pronoun.

අ නියම්ලෙස, ad. irregularly, indefinitely &c.; incidentally.

අ පරි මේය, a. immeasurable, infinite, මැනිය නොහැකිවූ, නිමක්නැති.

අ ප්‍රමාණ, a. measureless, boundless, unlimited, infinite, නිමක්නැති; immense, ඉතා මහත්.

අ ප්‍රමේයතාව, n. immeasurability &c., infinitude, නිමක්නැතිකම.

අ සංඛ්‍යය, n. lit. the innumerable but used of a definite number, about a vigintillion or the twentieth power of a million.

අ සමාප්තික, a. non-final, incomplete, අවසාන නොවන, අසම්පූර්‍ණ.

අ සමාපිත, අ සමාප්ත, a incomplete, unfinished, අසම්පූර්‍ණ, අවසාන නැති.

අංගුලය, අංගුලිය, n. digit, finger or toe, ඇඟිල්ල; tip of an elephant's trunk, සොඬවැලේඅග.

අංගුල්‍යාකාර, a. (අංගුලි ආකාර), finger-like, digitate, ඇඟිලි ආකාර.

අංගුලාස්ථි, අංගුල්‍යස්ථි, n. pl. (අංගුල, අංගුලි, අස්ථි), finger-bones, phalanges, ඇඟිලිඇට.