ශාක්‍ය·කුලය, n. (ශක් to be able), the Mighty or Sākya race, a people so called who took their rise by separating from the kingdom of lkshwāku or Okkāka, the first king of the Hindus. They followed the four sons of their king into banishment, and finding an unoccupied district built there as their capital the city Kapilavastu. From a prince of this race after many generations Gautama Buddha was descended.

ශූර්‍පය, ශූර්‍පපය, n. winnowing basket, කුල්ල; a measure of about two bushels.

ශ්‍රී·පතියා, n. lit. Lord of Sri, splendour &c.: ap. of Vishnu.

ශේෂවෙනවා, v. i. to be left, remain over, survive, ඉතුරුවෙනවා.

ශුක්‍රය, n. disease of the iris, ඇසේගායක්; semen.

ශුන්‍යකරනවා, v. t. to render empty or void, හිස්කරනවා, to destroy. annihilate, නැතිකර නවා.

ශාරීරාභ්‍යාස, a. (·අභ්‍යාස exercise), See ශරීර ව්‍යායාමි.

‍ශ්‍රෝතේන්‍ද්‍රියය, n. (ශ්‍රෝත ඉන්‍ද්‍රි), organ of hearing, ear, කන.

ශිලා·දද්‍රැ, n. (දද්‍රැ herpes), bitumen, see ශිලාජතු.

ශිෂ්‍යයා, n pupil, scholar, disciple, ගෝළයා.