සන්‍ධිය, n. (සං together, ධා to hold), union, junction, combination, connection, සම්බන්‍ධය; juncture, occasion, ප්‍රස්තාව; hinge, අසව්ව; hole, වළ, සිදුර, gap, breach, කඩුල්ල, සන්‍ධිලාව; gram. junction of words or of the components of a word, as සන්තෝෂ for සං or සම් and තෝෂ; junction of a departing spirit with another body at the instant that body is conceived, rejunction, ප්‍රතිසන්‍ධිය, conception, පිළිසිඳීම.

සෞර·වීර්‍ය්‍යය, n. heroism, intrepidity, see සුරවීර.

ස·දෘශ·විස්තරය, n. explanation of types, typology, ආදෘශවිස්තරය.

සොලප, a. Er. for ස්වල්ප.

සු·නිර්‍මල, a. quite unsoiled, pure, faultless, see නිර්‍මමිත.

සම්‍යක්·ප්‍රතිපත්තිය, n. correct conduct, ap. B. P's proper observance of religious duties.

සැත්කම්කරනවා, v. to practise surgery, perform surgical operations.

සප්පාය, n. enjoyment, pleasure, laxury, සැපත.

සතර·ඉරියව්, n. the four positions of the body, see ඉරියව්.

සං·වර·සීලය, n. the virtue or practice by ascetics of self-control, closing the senses against external objects.