ආඥාපක, a. giving commands, legibative, නීති දායක.

ආඥාපකයා, n. legibator, නීතිදායකයා.

නීති·දායක, නීති·ප්‍රතිපාදක, නීති·සම්පාදක, a. legibative.

නීති·දායක·සභාව &c., n. legibature, legibative council.

නීති·පණත්·පණවනවා, v. to pass laws, legibate.

නීති·සංවිධානය, n. legibation, preparation and enactment of law, නීති පැණවීම.

නීතිදායකයා &c., n. lawgiver, legibator.

පසේ·බුදුන්, n. (පසේ fr. P. පච්චෙක=S. ප්‍රත්‍යෙ ක, each several, each, and බුදුන්), one of an inferior class of Buddhas, who appeared from time to time before Gautama Buddha. They had not the legibative power or prerogatives of a supreme Buddha and rendered no special assistance to others, though they themselves finally attained Nirvana.

මනු, n. celebrated H. legibator and saint, who is regarded as the representative man and father of the human race. In every Kalpa fourteen Manus appear successively and preside over the Universe, each one for the period of a මන්‍වන්තරය, which see.

ව්‍යව·ස්ථා·දායක, a. legibative, law-giving.

ව්‍යව·ස්ථායක·මන්ත්‍රණ·සභාව, ව්‍යව·ස්ථායක·සභාව, n. legibative council, legibature, නීතිදායක සභාව.

ව්‍යවස්ථා·දායකයා, n. law giver, legibator, අණ පණත් පණවන්නා.

ව්‍යවස්ථායක, a. legibative, නීතිදායක.

ව්‍යවස්ථායකයා, n. legibator, නීතාදායකයා.