සන්සල, a. E. of චංචල, shaking, සෙලවෙන.

සකට·රිපු, n. enemy of Sakata: ap. of Krishna, see සකට.

සාම්‍යර්‍ථය, n. gram. the genitive sense, සම්බන්‍ධ විභක්ති අර්‍පය.

සර්‍ව·කාර, a. of all kinds, omnifarious, සියලු ආකාර.

සමාදානවෙනවා, v. i. to come to a state of peace, become reconciled.

සංඝාදිසේස, n. B., the remaining or second class of sins dealt with in the code pertaining to the priesthood, of which sins there are thirteen to which the priests are exposed, mentioned in the ප්‍රාතිමෝක්‍ෂය. When any one of these has been committed it must be confessed before the සංඝයා or assembly of priests, who then award the punishment due.

සීන්, a. cont. of සිහින්: thin, fine, හීන්.

සීසන්න, n, (සිහි, fr. සංඥා), see සීහන්න.

සුමය, n. sky, අහස.

සතර·වරම්·දෙවියෝ, n. pl. (වරම් chief), the four guardian deities of the four cardinal points and the four quarters of the world, viz. on the East, ධෘතරාෂ්ට්‍ර, chief-of the ගන්‍ධර්‍ව යෝ on the South විරුඪ, chief of the කුම්භා ණ්ඩයෝ; on the West, විරූපාක්‍ෂ, chief of the නාගයෝ; on the North, වෛශ්‍රවණ, chief of the යක්‍ෂයෝ.